Logo Gat in de Tijd



Zoek in Archief



Feuilleton

Crime and Punishment


1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
Pagina 1 van 472

CRIME AND PUNISHMENT PART I CHAPTER I On an exceptionally hot evening early in July a young man came out of the garret in which he lodged in S. Place and walked slowly, as though in hesitation, towards K. bridge. He had successfully avoided meeting his landlady on the staircase. His garret was under the roof of a high, five-storied house and was more like a cupboard than a room. The landlady who provided him with garret, dinners, and attendance, lived on the floor below, and every time he went out he was obliged to pass her kitchen, the door of which invariably stood open. And each time he passed, the young man had a sick, frightened feeling, which made him scowl and feel ashamed. He was hopelessly in debt to his landlady, and was afraid of meeting her. This was not because he was cowardly and abject, quite the contrary; but for some time past he had been in an overstrained irritable condition, verging on hypochondria. He had become so completely absorbed in himself, and isolated from his fellows that he dreaded meeting, not only his landlady, but anyone at all. He was crushed by poverty, but the anxieties of his position had of late ceased to weigh upon him. He had given up attending to matters of practical importance; he had lost all desire to do so. Nothing that any landlady could do had a real terror for him. But to be stopped on the stairs, to be forced to listen to her trivial, irrelevant gossip, to pestering demands for payment, threats and complaints, and to rack his brains for excuses, to prevaricate, to lie--no, rather than that, he would creep down the stairs like a cat and slip out unseen. This evening, however, on coming out into the street, he became acutely aware of his fears. "I want to attempt a thing _like that_ and am frightened by these trifles," he thought, with an odd smile. "Hm... yes, all is in a man's hands and he lets it all slip from cowardice, that's an axiom. It would be interesting to know what it is men are most afraid of. Taking a new step, uttering a new word is what they fear most.... But I am talking too much. It's because I chatter that



Reportage2010-06-07 23:10:13

Walvis met café in zijn buik

Auteur: Mark Zaremba, laatst bewerkt door: Mark Zaremba.
238 keer gelezen.


's Werelds enige opgezette blauwe vinvis is te zien in het Natuurhistorisch Museum van Göteborg. In 1865 werd hij gedood door vissers, gebalsemd en deed hij dienst als mobiel café op wielen, voortgetrokken door paarden. De reusachtige scharnierende bek geeft toegang tot het 16 meter lange dier, bekleed met een behangetje, tafeltjes en bankjes.

Veel Zweden schijnen, als je het ze vraagt, te vertellen dat ze wel eens koffie gedronken hebben in de buik van de walvis, maar dat kan volgens het museum niet. Het café sloot al in 1918 toen de droogzwemmende rariteit verhuisde naar zijn huidige vaste locatie. Nu kunnen bezoekers alleen nog naar binnen in politieke campagnetijd, een grapje omdat het Zweedse woord voor walvis (valen) ook 'verkiezingen' betekent.

De huid van de vinvis is diepzwart gekleurd door het balsemingsproces waarbij zout, zaagsel, terpentine, kwikchloride en kopaalhars werd gebruikt. Dikke klinknagels houden de vierkante stukken huid bij elkaar, waardoor de zijkant meer lijkt op de boeg van een ouderwets schip dan op een biologisch preparaat. Tot spijt van de preparateur, August Wilhelm Malm, lukte het niet om het lichaam intact te laten. Daarom bouwde hij een houten geraamte waar de lappen vlees op werden genageld. Malm was curator van het Natuurhistorisch Museum en kreeg opdracht van James Dickinson, de directeur, om de leiding over de conservering van het beest op zich te nemen.

Voor 25 cent per persoon mochten mensen een kijkje nemen in de walvis. Het schijnt een groot succes te zijn geweest. Het gevaarte werd onder andere tentoongesteld in Hamburg, Berlijn en Stockholm voordat het definitief tussen de andere opgezette dieren kwam te staan in het museum op een heuvel in het park Slottskugen.






Laat een bericht achter
Naam
Bericht